به گزارش ایسنا، در اندازهگیری زیراتمی کوچکترین واحد سنجش، "یوکتوگرم" نام داشته که یک سپتیلیون یک گرم است.
نانولولهها با لرزش در فرکانسهای مختلف بسته به جرم ذرات و مولکولهای روی آنها به اندازهگیری کوچکترین وزنها میپردازند. تا کنون میزان 100 یوکتوگرم یا یک دهم زپتوگرم به عنوان کوچکترین میزان جرم اندازهگیری شده توسط حساسترین حسگرها به شمار میرفت.
محققان اسپانیایی از نانولولههای کوتاه که از وضوح بالا و قابلیت کارکرد در دماهای بسیار پایین برای سنجش برخوردار بوده، استفاده کردند. گرچه تجهیزات اندازهگیری برای کاهش اختلال توسط دیگر اتمها در خلاء قرار داده شده بود، این محققان تمام اتمهای اضافه را با بالا بردن حرارت در لولهها برای باز کردن پیوندهای میان اتمها حذف کردند.
این حسگر سپس توانست وزن یک اتم زنون را به نزدیکترین یوکتوگرم یا میلیاردها میلیارد میلیونیوم یک گرم بسنجد. این اولین مقیاس با قابلیت شناسایی یک پروتون بوده که از وزن 1.7 یوکتوگرم برخوردار است.
محققان امیدوارند بتوانند از این مقیاسها در تشخیص عناصر مختلف در نمونههای شیمیایی که تنها چند پروتون با هم تفاوت دارند، استفاده کنند. همچنین میتوان از این مقیاسها در تشخیص شرایط سلامتی با شناسایی تفاوتهای مقیاس پروتونی در تودههای مولکولی نشانگر بیماری استفاده کرد.
به گزارش ایرنا، دانش پژوهان شرکت خودروسازی پژو، به تازگی از خودروی جدید موسوم به Peugeot RCZ رونمایی کردهاند که در آن از نوعی رنگ واکنشگر ابداعی استفاده شده است. در این خودرو رنگ بدنه به گونهای تغییر میکند که احساسات رانندهاش را منعکس میکند.
رنگ این خودرو با خوشحال بودن یا ناراحت بودن راننده و یا حالتی بین این دو، تغییر میکند.
در حقیقت مهندسان پژو، این فناوری جدید پیشگام را با استفاده از یک پوشش ابداع کردهاند که ساختار مولکولی رنگ را برای انتشار نور، در طول موجهای مختلف تغییر میدهد.
حالت روحی راننده از طریق سنجندههای حرارتی متصل شده به فرمان خودرو، تشخیص داده میشود. این سنجنده، دمای بدن و ضربان قلب راننده را بررسی میکند تا رنگ بدنه خارجی خودروها بر اساس آن تغییر کند.
ارایه این فناوری در جهان بی سابقه است. رنگ این خودرو به رنگ های سفید ، نقرهای و تیره تغییر رنگ میکند.

به گزارش ایسنا، نمونه اولیه این قلب مصنوعی اکنون در بیمارستان ژرژ پمپیدوی پاریس ساخته شده و دو سال دیگر آماده پیوند به بیماران قلبی است.
وزن این قلب مصنوعی 900 گرم و مدت ماندگاری آن در بدن پنج سال است. مدت ماندگاری قلب مصنوعی در بدن انسان تا کنون حداکثر سه سال بوده است.
پروفسور آلن کارپنتر، سرپرست این تیم می گوید: تلاش من این بود که همه اجزای این قلب مصنوعی به صورت یک پروتز واحد در بدن بیمار کار گذاشته شود. به مهندسی پزشکی پیشرفتهای احتیاج داشتیم که همه چیز را تا حد ممکن در اندازه کوچک طراحی کند تا همه اجزا بتواند در پروتز جا بگیرد.
چالش اصلی در ساختن قلب مصنوعی، انطباق پروتز با حرکات طبیعی بدن است. در این قلب مصنوعی حسگرهایی وجود دارد که حرکات بدن را ردیابی و شناسایی کرده و به پروتز انتقال میدهد.
ساخت این قلب مصنوعی امید بزرگی برای 100 هزار نفر در سراسر دنیا است که در انتظار دریافت و عمل پیوند قلب هستند.
ادامه مطلب ...
سعی کنید حداقل هفتهای یکبار برای تمیز کردن لپتاپ مراحل زیر را انجام دهید.
ادامه مطلب ...